ای خدا در عجبم من که چرا دوست نداشت

آنکه یک لحظه به جز یاد غمش با دل من کار نداشت

آرزویم که شود نرم دل سنگی او

در غمش شیشه ی دل جرات پروا نداشت

روزگاری بشکست شیشه ی دل با سخنی

این زبان قدرت تقریر جفا نیز نداشت

ای ثمن با تو نگفتم که فقط در گذر است؟

دیدی آمد بگذشت و به غمت کار نداشت ....